Pertama kali aku dengar ayat ni dua tahun lepas. Sewaktu aku turut serta ke program kem jati diri di Kolej matrikulasi Johor di Tangkak. Sejak dari pertama kali dengar, sampai la sekarang, ayat ni telah membawa satu perspektif baru dalam pemikiran aku. (skema sket ayat).
Sejak 2 bulan lebih ni, macam-macam aku dengar, lihat, pandang, tentang dunia blogger yang macam-macam isu hangat lagi panas bak pisang goreng panas yang dijual di taman sri pulai yang selalu aku pergi beli waktu petang paling-paling kurang seminggu sekali tu.
Ada blogger yang jadi selebriti, ada blogger yang ramai-ramai masuk surat khabar kosmo(jeles aku), ada blogger yang bincang isu-isu 'panas' sampai orang lain terasa bahang nya, blogger baru yang copycat blogger popular dan macam-macam lagi. Itu belum masuk bab nuffnang dan racist yang disebut2 oleh ramai orang baru-baru ni. Haih, banyak nya... (-_-")
Ish, apa kaitan tajuk hari ni dengan kisah-kisah blogger? Sekejap la. Tadi tu mukadimah je. Nak bagi korang pandangan awal tentang apa yang aku hendak cakap lepas ni.
Kadang-kadang blogger ni main tulis je dalam blog tentang apa yang nak diorang cerita. Macam blog aku, dulu aku rasa nak buat satu niche, tapi akhirnya aku turut serta kisah-kisah personal jugak. Sampai tak nampak dah niche yang aku nak buat dulu. (Nak tau niche apa, selak la entri-entri lama aku kat tab blog archive..)
Jadi setiap apa yang kita tulis tu, tak semua orang boleh terima. Tak semua orang yang boleh nak baca blog kita sebab mungkin tak kena dengan jiwa dia. Bagi aku, bila aku jumpa satu-satu blog, dan entri yang aku first baca tu tak kena dengan minat pembacaan aku. Aku tak lah terus tekan butang X(baca: pangkah) kat sudut kanan browser firefox aku ni.
Aku kalau boleh tak nak cepat menghukum seseorang tu berdasarkan satu entri yang aku sempat baca. Aku akan cuba tengok entri yang lepas-lepas dalam blog tu. Mungkin ada cerita-cerita menarik yang aku suka baca. Kalau memang menarik minat aku untuk terus ikut blog tu, aku follow la sekali. :D
Dapat tangkap tak apa yang aku cuba nak sampai kan ni. Ke ada yang tak faham. Aku rasa mesti ada yang kurang faham lagi ni kan. Ntah2 faham yang pisang goreng yang aku beli kat tepi jalan kat taman sri pulai tu sedap je.hehe.
Ok2, i'll go straight tu the point.
Jika tak suka seseorang, jangan terus tak nak berkawan dengan dia, sebab mungkin dia ada apa yang kita takda. Mungkin satu hari nanti dia la yang duk tolong kita. Dari segi blog pulak, kalau aku tak suka baca blog tu sebab satu-satu benda/isu, jangan terus tak baca. Jangan terus menghukum! Mungkin ada entri lain yang si blogger tu tulis boleh bukak minda aku supaya menjadi lebih baik. =)













